Kto by pomyślał...: Zakapturzony sen Julii w ślimaku :)...

Takie tam...

"Gdybym mogła od nowa wychowywać swoje dziecko, zbudowałbym najpierw jego wiarę w siebie, by dopiero potem zbudować nasz dom. Częściej malowałabym z nim, niż groziła mu, gdyby coś zmalowało, a zamiast ustawicznie pouczać, uczyłabym je nie ustawać. Nie troszczyłabym się tak o jego spóźnienia, lecz starała się nie spóźniać z okazaniem mu troski.

Nie dbałabym też o to, by zawsze wiedzieć lepiej, lecz lepiej wiedziała, kiedy o nie zadbać. Wybralibyśmy się na więcej wspólnych wypraw i wyprawili z wiatrem więcej latawców. Przestałabym bawić się w ważniaka i traktowała zabawę z nim poważnie. Przebieglibyśmy więcej pól i częściej spoglądali w gwiazdy. Nie gromiłabym go bezwzględnym spojrzeniem lecz tuliła bez względu na wszystko. W żołędziach starałabym się widzieć dęby. Mniej byłabym dla niego twarda, by bardziej móc je utwierdzać. I tak, zamiast wykształcić w nim miłość do potęgi, przekonałabym je o potędze miłości."

Diane Loomans w książce: Balsam dla duszy

Kto by pomyślał...

wtorek, 31 stycznia 2012

Zakapturzony sen Julii w ślimaku :)...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz